Nereye giderseniz gidin bir çürümüşlük bir omurgasızlık almış başını gidiyor. Kim çalmıyor ki kardeşim, kim insanları dolandırmıyor ki; kim torpille, rüşvetle, adam kayırmaca ile iş yapmıyor ki gibi iğrenç bir savunma sistemine geçmiş vatandaş.
Ruhu çürümüş toplumun.
Oysa bu aziz ülkede inancın ve vicdanın temsil ettiği değerleri kirletmemek adına hırsızlığı değil aç kalmayı, arsızlığı değil açıkta kalmayı tercih eden milyonlarca insan var.
Fakir çalmasını bilmediği için fakir değil kardeşim; onurunu, şerefini üç kuruşluk dünya menfaatine satmayacak kadar haysiyetli olduğu için fakir.
Benim annem çocukluğumuzda bizlere komşunun bahçesindeki elma ağacından –komşumuz alın çocuklar, göz hakkıdır dediği halde- bir elma aldığımızda kimsenin malını çalmayın oğlum, kimsenin hakkını yemeyin derdi. O kul hakkı boğazdan mideye inen sıcak lavdan başka bir şey değil; öyle bir yakar ki sen farkına varmazsın belki ama mutlaka çıkar, senden çıkmazsa çolundan çocuğundan çıkar derdi. Ama ne yazık ki ben annem kadar nikbin değilim. Ben masallara inanmam. Yapanın yanına yaptığı kâr kalıyor. 2010 ve 2012 KPSS sınavında ayyuka çıkan emek hırsızlığı ve daha önceki yıllarda üniversite sınavlarında çalınan sorular… Atı alan Üsküdar’ı geçti, dönmez geri…
2022 yılı Türkiye’sinde yine büyük bir hırsızlık gündeme bomba gibi düştü. KPSS sınavında yine milyonlarca gencimizin hayatıyla oynayan omurgasızlar bir iki cümle ile bu emek hırsızlığının üstünü örtmeye çalıştılar. Oysa güneş balçıkla sıvanmaz.
Ebeveynler çocuklarına kitap alabilmek, çocuklarının sınav ücretlerini yatırabilmek, etüt merkezlerine para yetiştirebilmek adına mutfağından kısıyor, ekmeğinden, etinden kısıyor; ayakkabısından, üstünden başından kısıyor; tatilinden kısıyor, ömründen sağlığından kısıyor… Anne-babasına yük olduğunu düşünen antidepresanın pençesindeki gençler gecesini gündüzüne katıp hazırlanıyor sınava, kazanmalıyım diyor, üstü başı hırs küpü…
Peki, sonuç ne?
Yine hırsızlar iş başında.
Garibanın, fakir fukaranın onca emeği, çabası, umudu biat kültürü ile mevki sahibi yapılmış hırsızların elinde harcanıp gidiyor.
Selim Savaş KARAKAŞ
