Emperyalizmin ekonomik olarak krize girdiği her dönem dünya savaşları çıkmıştır. Bugün de tarih tekerrür ediyor. Dünya yine ekonomik krizde. Kan emiciler, semirmek için yeterince kan bulamıyor. İçecek kan arıyorlar.
Sırp bir gencin öldürülmesinden dolayı 1.Dünya Savaşı çıkmıştı. Hitler denen diktatörden dolayı 2.Dünya Savaşı çıktı. Oysa Hitler’i de yaratan kendileri değil miydi? Şuan olanlarsa daha hazırlık aşaması. Testler, taktikler, deneyler yapılıyor. Sonuca göre, eğer kalırsa Dünya’yı ele geçirme palanı uygulanacak.
Bu savaş 3.Dünya savaşının da ayak izleri gibi. Polonya, Belerus’a, Sırbistan Kosova’ya, Suudi Arabistan İran’a saldırma gerekçeleri hazırlanıyor. Bu arada Yunanistan da Türkiye’yi kaşımaya devam ediyor. Çok dillendirilmese de Irak, Suriye, Yemen, Libya ve birçok Afrika ülkesinde iç savaşlar devam ediyor.
Finlandiya ve İsveç gibi dünyanın en uygar ve özgürlükçü gözüken ülkeleri, NATO’ya girmek için çırpınıyor. Bunlar durup dururken olacak işler değil.
Rus Ordusu, işgal ettiği Ukrayna topraklarından geri atılıyor. Ukraynalılar çok iyi savaşıyor da ondan dolayı değil. Rusya, Batı ile savaşıyor. Kurtuluş Savaşında biz Yunanlılarla savaşıyor gibiydik ama denize dökülen Yunan askerlerini, ABD gemileri götürmüştü. Aslında bütün Batıyla savaştık. Şuan Rusya’da bunu yapıyor. Batı’nın silahlarına karşı koyamıyor. Çünkü Batı, sadece ateşli silah kullanmıyor. Batı, Rusya’ya karşı siber savaş veriyor.
Siber savaş, önemli bir hasar veya yıkım yaratmak için bir başka ülkenin bilgisayar sistemlerini bozmak amacıyla dijital saldırı kullanılmasıdır.
Siber savaş, günümüzün en modern ve etkili savaş aracı olarak bombalardan daha etkili oluyor. Siber savaşa, Rusya karşılık veremiyor, Çin ve İran’dan yardım istiyor.
Siber savaş halen gelişmekte olan bir kavram, ancak pek çok uzman, muhtemel gelecekteki çatışmaların önemli bir bileşeni olacağından endişe ediyor. Silahlar ve füzeler gibi konvansiyonel savaş araçları kullanan birliklerin bilgisayar kodunu manipüle ederek savaşların yönünü değiştirebiliyor.
Siber saldırılar bir devlet tarafından, rakip ya da hasım devlete siber saldırılar yoluyla zarar verme ve hatta yok etme amacı taşıyan ve böylece devletler arasında giderek daha yaygın bir şekilde icra edilen savaş türü olarak açığa çıkıyor. Bu minvalde siber saldırılar, bir devletin rakip ya da hasım devletin iletişim sistemini, sağlık sistemini, bilgi sistemini, enerji ağlarını, ulaşım ağlarını, finansal piyasaları ve bankacılık sistemlerini, elektrik ve su tedarik ağlarını, komuta ve kontrol sistemlerini, askeri veya diğer kritik altyapılarını hedef almasıyla sonuçlanabiliyor.
Ayrıca devletler, ekonomik ihtiyaçlarını karşılamak ve endüstriyel çıkarlarını korumak için, farklı türlerde siber casusluk araçları kullanabiliyorlar. ABD, Rusya ve Çin arasında ticari olarak süren siber savaşlar, şimdi askeri olarak da başlamış gözüküyor.
Görüyoruz ki siber savaş en az, standart bir askeri saldırı kadar ciddi, tehlikeli ve ölümcüldür. Rusya’nın nükleer silah tehdidinin nedeni budur. Bu tehdidini hafife almamak gerekir. Bu tehdit, Ukrayna’ya yapılmadı, bu tehdit, Batı’ya yapıldı.
Teknoloji gelişiyor. Teknoloji geliştikçe, ateşli silahların yerini siber savaşlar alıyor. Siber savaşla ateşli silahların kontrolü de el değiştirebiliyor. Özellikle yapay zeka çalışmaları, siber savaşları daha çok tetikleyecek gibi gözüküyor.
Şimdi kendi ülkemize gelirsek, Türkiye olası bir siber savaşa hazır mı? Yada ne kadar hazırız? Devleti yönetenler, siber savaş tehlikesini göz ardı etmemelidir. Çünkü artık en büyük savaşlar böyle verilecek.
Bünyamin AKA
