HAARAN harabeleri bugün , geniş bir alanı kapsıyor.
Harran eskiden bir kültür şehriydi.
İlk çağlarda Harran Üniversitesi , devrin en yüksek bilim merkeziydi.
Bugün ,o eski uygarlıktan , bir yığın yıkıntıdan başka bir şey kalmamıştır…
GÜNAYDIN DOSTLARIM…
HARRANI OKUMAK
7
Postanenin kapısından girdim içeri.
Gişeden üç küçük jeton aldım.
Numara aklımda.
Boş olan bir ankesöre yaklaştım,
O anda bişey çekti dikkatimi .
Ben yaşlarda bir genç,
bir büyük jetona delik delip ,
ip bağlamış.
Birisi görür diye de tedirgin.
Jetonu yuvasına yerleştirmeye çalışıyor.
Uyanık ; becere bilirse ,
şehirler arası , beleş konuşacak…
attım jetonu çevirdim numarayı.
Anlattım bakkal amcaya durumu…
&&&&
Yıllar sonra
Cumali ile bir petrol istasyonunda karşılaştık.
O beni tanımadı.
Ben onu tanıdım.
Konuştuk.
Bildiriler kendilerin değilmiş.
Polisler yol kenarında bulmuşlar
O anda onlar da ,
oradan geçiyorlarmış…
Karakoldan mahkemeye sevk edilmişler…
Tutuklanmışlar.
Üç ay sonra salıverilmişler…
Mahkemeleri uzun sürmüş …
Dosyaları dev yol davası ile birleştirilmiş.
Altı yıl gün almışlar.
Okuldan atılmışlar.
– Bu istasyonun ;
hem ön muhasebesine bakıyorum ,
hem de pompada duruyorum. Dedi.
Sabıkalı adama iş veren yok.
Patron bizim komşu köyden.
Gel çalış dedi ama ,
işlerinin tadı yok.
İstasyon kapanacak …
Bana , benim Doğan’a imrenerek baktı.
İçim yandı…
Kucağında bir koli tabakla geldi.
Açtı arka kapıyı , Koydu koltuğun üstüne.
– Promosyon, dedi. Defolu tabaklar.
– İstemem dostum . Zorda kalma dedim.
– Zenginler beğenip almıyorlar.
Evime sokmam bu döküntüleri diyorlar.
Benden sana bir hatıra olsun, dedi.
– Cüneyt nerede ? Diye sordum.
– Hipodromun önünde tahmin bültenleri satıyor, dedi.
O da geçim derdinde …
Cumali İzmir’e yerleşti.
Orada bir sitede işçi.
Cüneyt nerede ,
öldü mü , yaşıyor mu ?
Bilmiyorum.
Ben mi ?
Bildiğiniz gibi…
BİTTİ
05.09.2020
RAGIP KURT
