HARRAN bölgesi verimli topraklarıyla diğer bölgelerden ayrılırdı.
Siyasi hayat karışık geçmekle beraber ,
medeniyet alanında , sürekli gelişme göze çarpardı.
Birçok ülkede büyük hizmetler yaratan Sümer ler ,
Harran’da da medeniyetin gelişmesine sebep olmuştur.
Huzuru ve mutluluğun artmasında büyük rol oynamıştır…
GÜNAYDIN DOSTLARIM…
HARRANI OKUMAK
6
Bekliyoruz…
İniltiler , kokular, küfürler, bağırtılar arasında.
Cumali , Cüneyt perişan durumdaydılar.
Islak vücutlarından buğular yükseliyordu.
Kanlı yüzlerinde , sanki anlamsız bir huzur vardı.
– Korkma lan ,dedi bıçkınlardan karakol kültürü fazla olanı.
Korkan arkadaşına. Bize sıra gelmez.
– Daha onları domaltacaklar.
Yerde yatan arkadaşları ,çenesiyle işaret ederek.
Hem biz yankesiciyiz. Onlar gibi vatan haini , anarşik değilik ki.
Sonra , polisler de insan oğlum. Yorulup çekilirler bir kenara.
Sen korkma…
Sabahladık…
Sabah beni nezarethaneden çıkardılar…
Kimliğimi , kitabımı verip , bırakmalarını umarak ,
dikildim karşılarına.
Belki yarım saat , sabırsızca ayakta bekledim.
Yanımda gelip geçtiler. Beni görmezden geldiler.
Nice sonra biri yaklaştı yanıma.
– Gel benimle . Dedi. Düştüm arkasına.
Beni tuvaletlerin olduğu koridora götürdü.
– Gitmek istiyorsan buradan , tuvaletleri bir güzel temizleyeceksin.
Al sana ; süpürge , fırça , kova. Hemen işe koyul.
– Temizlemem. Diyemedim. Bir tuvaletlere baktım. Bir de polise…
O arada bir başka polis geldi.
– Dur bekle , dedi. Ben de işimi bitireyim. Ondan sonra başlarsın…
Hani derler ya ; kapak oldu…
İşte bu son polisin yaptığı , kapak oldu…
Temizlikten sonra kimliğimi verdiler . Oradan ayrıldım.
Ne kadar pis ve bakımsızdı tuvaletleri…
Büyüksaat ‘a doğru yürüdüm.
Parkın içerisinden Kızılay caddesine çıktım.
Temizlik çok zamanımı almıştı. Saat 9 u geçiyordu.
Umarım Cumali sorguda dayana bilmiş , ev adresini vermemişti…
Bir an önce , posta haneye ulaşmaya çalışıyordum.
Yağmur dinmişti. Ama hava kapalıydı…
Anam kaygıdan deli olmuştur kesin…
Gözü yollardadır şimdi garibin…
Babam sorar diye de , korkuyordur bir yandan…
Zavallı babam ; gözleri kapalıdır şimdi yatakta .
Kanser içten içe yedi bitirdi. Bir deri, bir kemik kaldı.
Çıkmazsa çıkmıyor can.
Bu kadar acı , feryat fazla bir insana…
05.09.2020
SÜRECEK… (ARKASI YARIN…)
RAGIP KURT
