Değerli dostum Bünyamin Aka Bey’in nazik davetiyle, Adana Gözcü gazetesinde,
dilimiz döndüğünce siz değerli dostlarla yazı ve şiirler paylaşacağız. Bugün sizlerle bir
şiirimizi paylaşarak başlamak istedik.
DUR DEMEDİN Kİ
Ey Türk Milleti!
Öyle sabırlısın ki,
bıçak kemiğe değene kadar yani.
Ve engin gönüllüsün.
İsteyene buğday,
isteyene himmet verdin karşılıksız.
Hiç kimseyi kapından çevirmedin ki.
Sıktın dişini her zaman,
yen içinde sakladın, kırılan kolun acısını.
Kurşun döküp şeytanın kulağına,
kem gözlerden sakındın, huzura sevdalı sabrını,
Öyle ki, gün oldu,
hain bile besledin koynunda,
zehir içtin yılanın dudağından.
Ama, yine de kin büyütüp de,
ihanet vurgunu yüreğinde,
intikam ateşleriyle kavrulmadın ki.
Gün geldi, diken ayıkladın kelebeğin ayağından,
bülbüle saray döşedin güllerin yaprağından.
An geldi, üşüyen bir ceylâna giydirdin hırkanı,
karıncaya su içirdin serçecik parmağından.
Ve yarısını paylaşmadan bir kuşun yavrusuyla,
lokmanı boğazından geçirmedin ki.
Yaş kesen baş keser dedin,
esen yelden bile esirgedin dalları.
Açılmayan tomurcuğa üzüldün.
Sütü kesilen meyveleri emzirdin göz pınarından.
Yani, o kadar da sarıp sarmaladın her yaratılanı,
yine de kavrulmuş bir çöle döndü yeryüzü.
Ama, vicdanına azaplar çektirme bu kadar.
O kudurgan,
ve de kimyasal poyrazları sen estirmedin ki.
Ey Türk Milleti,
Öylesine onurlu ve sabırlısın ki,
nasıl söylesem yani,
Yani, kaç kez gördün belki,
zehirli örümceklerin,
göz göre göre,
kapkara çoraplar ördüğünü de,
karanlık bastırmadan,
dur, demedin ki!
26 Ağustos 2006
Fuat DUYMAZ–Bağımsızlık Sevdası–Kamer Yayınları 5.Baskı-sayfa 20
