Oldum olası severim okumayı ve yazmayı. Lise yıllarında yerel gazetelerde yazmaya başladığımda bile yazmak için yazmaktan kaçındım. Hiciv ile başladığımda şiire dizelerimde memleketin dertleri döküldü. Öğrenciydim ama tek başıma idim lise yıllarında. Bakkala ekmek tembihlerdim akşam okul çıkışı almak üzere. Hiç unutmam bir akşam para öderken baktım ekmek için verdiğim paranın az olduğunu söyledi bakkal. Bir gün evvel 1 TL olan ekmek 1.25 TL olmuş. 25 kuruş deyip geçme iyi para yanına bir 25 kuruş daha geldiğinde ikisiyle birlikte Pazar günlerin yabancı film matinesine gidebiliyoruz. Pazar harici 1 TL olan filmi yarı fiyatına izlemek bir öğrenci için nimet. “Gözünüze dursun” diyen de yok… Diğer gün gazeteye götürdüğüm dizelerden aklımda kalan;
MÜJDE olsun
Yüz yirmi beşi almış gider
Müjde olsun Merzifonlu
Üzülme sen etme keder
Müjde olsun Merzifonlu
…………..
Daha sonraları başka gazetelerde şiirler denemeler hep gerek olduğu için yazdım. Madenci oldum madencilerin derdini sorununu dile getirdim. Köyde geçmişti çocukluğum gençliğim elbet köyün derdini göz ardı edemezdim;
BENİM KÖYÜM
Benim köyüm tüm köylerin hasıdır
Dil uzatma el uzat ta öyle gel
Çektikleri çokça yokluk yasıdır
Dil uzatma el uzat ta öyle gel
Benim köyüm orda burada her yerde
Muş’ta Van’ da Bingöl’ de
Son versin yeter etsin bin derde
Dil uzatma el uzat ta öyle gel
………………
Gençtim isyanlar taşıyordu yüreğimde ama küfre kaçmadı dilim. Benim için insan ve ülkem vaz geçilmez değerlerimdendi hala da öyle.
Daha sonra edebiyat dünyasıyla tanıştım çok yazarla yayınevi sahibiyle içli dışlı olduğum oldu. Ama kaprislilerden yazmak için yazanlardan uzak durdum. Hala da durmaktayım. O sebepten her kitabı kitap her yazanı yazar saymam. Her şiiri şiir saymadığım gibi bağışlayın ama yazmak için yazanı hiçbir şeyden saymam.
Yazma heveslisi edebiyatsever gençlere benden umarım darılmaz anlar beni. Okuyan anlar yazan daha iyi anlamalı. Anlarsınız değil mi edebiyatseverler, okuyanlar yazanlar. Anlarsınız anlayacağınıza güvenim sonsuz.
“Biz her şeyi gençliğe bırakacağız… Geleceğin ümidi, ışıklı çiçekleri onlardır. Bütün ümidim gençliktedir.”Atatürk
