Eylül sancısı bitiyor.
Ekimde, dokuz aylık oldu yıl.
Belki ekim iyi gelir dünyaya.
Kim bilir?
Bekleyelim umutlu.
Ağaçlarda yapraklar daha sarı.
Kızıldır ekim.
Alabildiğine renk cümbüşü ormanlar.
Maviliklerde uçuşur, ötüşür; Arıkuşları.
Uzun gagalarında balarıları.
Mavi tüyleri karışır, göğün maviliğine.
Süzülürler, geniş kanatlarında, sonbahar yeli.
Yücelere düşer, kar taneleri.
Enginlerde, hüzünlü bahar.
Denizlerde, seyrek de olsa, tatilciler var.
Çoktan açıldı, okullar.
Ders başı yaptı, çocuklar.
Ekimin yedisini çok severdim eskiden.
Bizim zamanımızda,
yedi ekimde açılırdı okullar.
Okula ben gelirdim.
Sen gelirdin.
Bir de arkadaşlar.
Yeni heyecanlar.
Yeni bir sen…
Sende olmadık değişiklikler görürdüm ;
Saçların daha parlak, daha gür.
Dudaklarının albenisi artmış.
Çocuksu bakışlar;
seni, geçen yaz bırakmış.
Gelen her yeni yedi ekimde
daha güzeldin , daha kadınsı.
Gözlerin buğulu bakardı.
Farkında değildin sen.
Belki de farkındaydın…
Şimdi sen ve senli zamanlar…
Çoook uzaklarımın; hayali, düşü …
30.09.2021
RAGIP KURT
